Ξέρεις ε;
Κει κάπου στα μέσα σου ήταν κάποτε μια μέρα
που μια δυο γενιές κι αν δεν αγάπησαν με πάθος
πάντως συμπάθησαν σιωπηλά, μια ομάδα γενναίων….
Ήταν μια σημαία αντίστασης
αυτό το ημερολογιακό 17 που περιέχεις,
όχι του Πολυτεχνείου μπρε, το άλλο, το παράνομο…
Μα τι να λέμε τώρα μήνα μου, είναι ο χρόνος τελικά
που βάζει στα σωστά τους μεγέθη τα πράγματα.
και απεδείχθει πως σφετερίστηκαν μια μέρα σου.
Mια παρέα από ακραιφνείς θεωρητικούς της αναρχίας
με γούστα και τρόπο ζωής Ηλυσίων Πεδίων,
ανακατεμένη με καταπιεσμένα παπαδοπαίδια.
Άστα σου λέω άστα, κι όχι τίποτα μα μια συγγνώμη
δεν σου ζήτησε ποτέ κανείς που στον Νοέμβρη
η σκέψη πάει στον «ένοπλο αγώνα της πάρτης μας»…
Marthious