-Πολυτέλεια καλέ μου πολυτέλεια…
-Η μαύρη γραφή?
-Αυτό, ναι
-Α δηλαδή πρέπει να γράφει ροζ κανείς μόνο?
-Ροζ όχι, μα η σοβαρότητα του, να προκαλεί τουλάχιστον κλαυσίγελο
-Μάλιστα τότε όλοι αυτοί οι αρχαίοι, που έγραψαν τόσες τραγωδίες
καμένα χαρτιά ε?
-Όχι βέβαια, μα να, όλοι αυτοί οι αρχαίοι που έγραψαν τραγωδίες, απευθύνονταν σε πλήθη που βίωναν χρυσούς αιώνες….έτσι αντέχει ο άνθρωπος. Για να μην σου πω ότι τότε οφείλει να υποψιάζεται και το μαύρο. Ενώ σήμερα που το βιώνει κυκλωτικά, αν αντέχει κάτι,
είναι το πολύ κλαυσίγελος, το πολύ…..
-Και τα μαύρα που γράφονται κατά κόρον στις μέρες μας?
-Αυτά αντέχουν να τα γράφουν απαίδευτα μυαλά, που ζουν στα ροζ κουκούλια τους και δεν πατούν με τα δυο πόδια στην μαύρη απόχρωση των σχέσεων, του δικαίου, της ισότητας, της ισοπολιτείας, της ελευθερίας, του, της, του, της, του, της……
Θαρρώ πάντα…