Παρατηρούσα την εικόνα ….του
θα την έλεγες εύκολα τέλεια, πραγματικά.
Μα θαρρώ το πιο ενδιαφέρον, η πρόταση του, αν θέλεις,
είναι η αντιμετώπιση του ιδίου, σε αυτήν την τελειότητα.
Αυτός ο προφανής αυτοσαρκασμός, στο «ωραίο” του, 
έκανε τον Μάρλον Μπράντο να στέκει πάνω από τη μορφή του.
Και είναι έτσι, αληθές,η ομορφιά δεν επενδύει πάνω της,
στέκει στην άκρη, σιωπηλή κι αφήνει χώρο στον άνθρωπο
να ανακαλύψει τις διεργασίες που θα τον κάνουν σπουδαίο….
Marthious