Κάτι  μέρες πίσω, το στεφάνι που είχε τον πρώτο λόγο
ήταν από αγκάθια ανάκατα με αίμα,
σήμερα είναι γεμάτο αρώματα, ομορφιά και φρεσκάδα.
Σαν το στεφάνι η ζωή παίδες, τα χει όλα μέσα
γιαυτό μην γονατίζουμε στο δύσκολο,
κάπου κει στον κύκλο θα βρεθεί και το φωτεινό,
ούτε το ζαχαρένιο να σφιχταγκαλιάζουμε,
θα ρθει και το ζόρικο, είναι νόμος.
Στο βήμα μας το νου μας, να πατά σταθερά πάνω στη γη
και στην οπτική μας, να ναι στρόγγυλη,
μακριά από γωνίες και θέσφατα,
για να αντισταθούμε και να απολαύσουμε.
Γιατί αυτή η εναλλαγή κάνει τη ζωή ενδιαφέρουσα
και τον άνθρωπο «της προκοπής»…θαρρώ πάντα.
Καλή Πρωτομαγιά σε όλους μας!

Μ