Είναι κάτι χρόνια πριν, κι αν η μνήμη δεν είναι στα χαρίσματα μου
ωστόσο κάποια πράγματα καταγράφονται….
Χάζευα ένα ντοκιμαντέρ με θέμα την πιθανή ζωή σε άλλους πλανήτες, μέσα στη ροή υπήρχε και μια συνέντευξη που εξελισσόταν παράλληλα.
Σε μια λιμουζίνα η κάμερα παρακολουθούσε τα σχόλια δυο γερόντων, γερόντων από παλιά λες…τόσο προχωρημένη η ηλικία….
Ο ένας εξ αυτών που καταδεχόταν να μιλά, ο άλλος έμοιαζε με ζόμπι, μεταξύ γελοίου και ηλιθίου υποστήριζε πως οι πλούσιοι δικαιούνται να μην πεθαίνουν γιαυτό και επένδυαν στην έρευνα αυτή, γιατί σαν η γη έπαυε να μπορεί να τρέφει την πανίδα της, αυτοί και μόνο αυτοί θα μπορούσαν να φτιάξουν μια κοινωνία εκλεκτών σε ένα άλλο πλανήτη, χωρίς τους αναλώσιμους «κοινούς ανθρώπους».
Δεν με είχε ξενίσει η βλακεία, η πρώτη που άκουγα ήταν άλλωστε;
Μα πριν λίγο καιρό έπεσα πάνω σε ένα project του Dougle Wallace… Παραμονές Χριστουγέννων έστησε την κάμερα του έξω από τα Harrods και φωτογράφιζε τους πλούσιους που ψώνιζαν. Τους πλούσιους από κάθε άποψη, δεν είναι μόνο αυτοί που έχουν αμύθητες περιουσίες που νοιώθουν κάπως σαν ημίθεοι ε; Είναι και οι «άλλοι», κείνοι που οι θεσμοί κρατούν στο απυρόβλητο και προστατεύουν τα μάλα, τόσο που τους δημιουργείται η πλάνη πως «κάτι είναι», πως φέρουν στον ώμο δύο κεφάλια, αντί του ένος που αναλογεί στο ανθρώπινο είδος ε; οπότε ναι μεν δεν έχουν τον κροίσο συγγενή μα έχουν σκαρφαλώσει σε ιεραρχίες που ισοβαθμούν το δικαίωμα του περιούσιου πολίτη ….ε;
Για κάποιο λόγο λοιπόν ήρθε στο νου μου η εικόνα των μαυσωλείων του ντοκιμαντέρ, που επένδυαν στους νέους πλανήτες και σκέφτηκα πως αν τα καταφέρουν να πάνε στη «νέα γη» θα ναι μεγάλη απώλεια για μας ….θα στερηθεί ο κόσμος αυτά τα ζεστά βλέμματα, αυτά τα χαρούμενα πρόσωπα, αυτές τις πραγματικά καλόγουστες μορφές, αυτά τα αληθινά χαμόγελα, που σήμερα βρίσκεις  επιλεκτικά σπαρμένα  ανάμεσα σου…

Κι εδώ όπως και σε ότι λέμε πιστεύουμε και γράφουμε δεν βάζουμε κατηγορίες ολάκερες ανθρώπων στο ίδιο καλάθι, πάντα σχολιάζουμε το ποσοστό αυτών ή το κομμάτι αυτών που σκέφτονται και λειτουργούν με έναν τρόπο που μας βρίσκει αντίθετους μέσα στο κοινωνικό σύνολο…..και σχεδόν πάντα καταλήγουμε με το εξαιρετικό ρήμα…..»θαρρώ», γιατί τα θέσφατα δεν μας ταιριάζουν και αγαπάμε την στρόγγυλη ματιά….

marthious_logo

11873445_436984086504501_8763607330291831486_n

11935022_436983113171265_5197770456868987227_n

11921659_436985673171009_3805517392050557361_n

11887958_436987043170872_2201994609683814263_n

11916092_436987196504190_5263438863242386592_n

11902460_436987609837482_8456438943676745882_n

11890941_436986859837557_6448549972003783785_n

11904662_436986936504216_7282753211735713306_n

11902515_436986986504211_6814362673721455249_n

11885185_436987283170848_833250359145128074_n

11870759_436987246504185_3660795487969139968_n

11870739_436987496504160_5027586677750955754_n

11903931_436987433170833_3663455428623315934_n