-Στον απολογισμό όμως παραμένεις από δω….απέναντι στις στολές, με το πεζοδρόμιο…κάτι δεν είναι κι αυτό;
-Στον απολογισμό παραμένεις κατά πως το ζητούν οι καιροί και οι περιστάσεις…..
-Ε τώρα, μην είσαι άδικη μαζί σου….ποτέ μα ποτέ δεν άλλαξες ρότα, ακόμα και με τη στρόγγυλη ματιά σου, το ξεκάθαρο ήταν πως ήσουν απέναντι από τις στολές, πάντα
-Πάντα;…για σκέψου λίγο, να δεις το μη απόλυτο, του πάντα σου!
-…………………..
-Απρίλης του .2008, Σκόπια, μια χώρα εν βρασμώ, κάθε βράδυ τεράστιες πορείες διαμαρτυρίας, που κατέληγαν, θυμάσαι; Στην Ελληνική Πρεσβεία….κάθε βράδυ.
-Τι πας και θυμάσαι ρε παιδί μου, αυτό ήταν άλλο. Τότε η προπαγάνδα του Γκρουέφσκι «έδειχνε» την χώρα μας για ότι στραβό περνούσε ο λαός και η Ελληνική Πρεσβεία ήταν κόκκινο πανί, φαινόταν στον κόσμο ότι η Αμερικάνικη στα χρόνια της μεταπολίτευσης σε μας. Μην ξεχνάς τι γινόταν κάθε βράδυ. Κάγκελα, σε μια περιφέρεια αρκετών μέτρων, κυκλικά από την Πρεσβεία, την απέκλειαν και παρατάσσονταν μπρος της πάνοπλοι αστυνομικοί με δακρυγόνα, δυο κατακόκκινα πυροσβεστικά, ένα πλήρες νοσοκομειακό και μέσα εμείς οι 2-3 και ένας κάθε φορά εκπρόσωπος ελληνικών καναλιών στριμωγμένος στην ταράτσα προσπαθούσε να καλύψει τις φασαρίες, κι εμείς σε ανοικτή γραμμή με τον τόπο μας…..τι καιροί κι αυτοί….
-Βλέπω δεν τα θυμάμαι μόνο εγώ, τα θυμάσαι κι εσύ μια χαρά. Μήπως θυμάσαι την αίσθηση, κείνη της πρώτης φοράς, που στο σημείο που μπορούσαν να πλησιάσουν πιο κοντά μας, φώναζαν και τραγουδούσαν ψυχωμένα στα σλάβικα, τα τραγούδια που τα είχαμε βροντοφωνάξει στα νιάτα μας τρέμοντας σύγκορμοι…..στη γλώσσα μας; Θυμάσαι κείνη τη στιγμή που συνειδητοποιήσαμε πως είμαστε από την άλλη μεριά; Γιατί εμάς προστάτευαν οι ένστολοι, δακρυγόνα σε κείνους έριχναν, το ξύλο της αρκούδας το έτρωγαν παιδιά, για να μην ανοίξει η δική μας μύτη. Τα θυμάσαι όλα αυτά; Την ανατριχίλα που μας διαπέρασε για στιγμές τη θυμάσαι;
-Ναι, μα τότε μπορεί να ήμασταν όπως λες, μα ήταν το δίκιο με το μέρος μας, μην τρελαθούμε τώρα, η Μακεδονία σλάβικη……η Θεσσαλονίκη υπό κατοχήν από τους Έλληνες….μην τρελλαθούμε!
-Δεν διαφωνώ μαζί σου, βέβαια και είναι έτσι, με το απόλυτο διαφωνώ, κι απ όπου κι αν προέρχεται….
Είμαστε λοιπόν απέναντι από το κατεστημένο, την συντήρηση, την σοβαροφάνεια, και αγκαλιά με την γνώση, τις ίσες αποστάσεις από τα πράγματα, τον σεβασμό στην διαφορετική άποψη και ότι κάνει τον κόσμο λιγότερο άνισο. Συμφωνούμε φιλαράκι;
-Βέβαια και συμφωνούμε, σαν το πάμε με καισαρική διαλεκτική, στο τέλος πάντα συμφωνούμε.